NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Bugün nereye gidiyoruz?
Bilmem, sen söyle. Arabayı kullanan sensin.
Nerede olduğumuzu bile bilmiyorum.
Olamaz.
- Işıkta mı geçtin? - Hayır.
Tüm bunlar yüzünden gerginim.
Ani ölüm fikri ile barış içinde olmayı öğrendim.
- Yola bakmıyorum. - Kris Jenner modeli saçlarım var,
kimse benimle böyle konuşamaz.
Kapa çeneni anne.
Tamam çocuklar, elimizdeki kişi Rob Elrod.
42 yaşında ve memleketi Kansas, Olathe.
- Boyu 1,75 cm, kilosu 104 kg. - Benim boyumda değil.
Benim kilomda değil.
Karısının en iyi arkadaşı Sawnsai tarafından aday gösterilmiş.
Meyve suyu ister misiniz? Elbette.
Rob'u neredeyse
sekiz dokuz yıldır tanırım.
Bir de şekerleme.
Şekerleme var mı bilmiyorum, bakmamız gerek.
Sanırım bunun üzerinde Davis yazıyor.
Bu minik meyve suyunda da Vincent yazıyor.
Dünya üzerindeki tüm erkekler azıcık daha onun gibi olabilseydi
dünya çok daha iyi bir yer olurdu.
Ben bekâr bir babayım.
İki çocuğuma bakıyorum.
Son 15 yıldır bir bar ve ocakbaşı restoranında
müdürlük yapıyorum
ve bir baba olmayı ve bunu tek başıma yapmayı öğrenmeye çalışıyorum.
Alison, kanser olduğunu
Vincent'ı doğurduktan sonra hastanedeyken öğrendi.
Ne de olsa göğüs kanseri, birçok kişinin başına geliyor,
üstesinden gelip yollarına devam ediyorlar dedik.
Biz o kadar şanslı değildik.
Kemoterapi sürecinden geçti, sorun yoktu.
Radyasyon tedavisini yarıladı
ve sonra baş dönmeleri yaşamaya başladı.
İşte o zaman kanserin
beynine yayıldığını öğrendik.
Bu kalbimi burktu.
Ve geride iki küçük çocuk bırakmış.
Alison öldüğünden beri sanırım işleri kolayına geldiği şekilde yapıyor.
Bir şey yiyebilir miyim?
Evet, hemen bir sosisli sandviç yapacağız.
- Evet. - Evet, işte geliyor.
Mikrodalgaya koyulabilecek her şey uygundur diye düşünüyor.
Ama Alison çocukların yaşam tarzlarının
son derece sağlıklı olmasını isterdi.
Bir, iki, üç, hop!
Aferin sana.
Şu an çocuklarını Rob'un iki kayınvalidesi giydiriyor.
Rob, çocukları bırakın, kendisini bile giydiremiyor.
Susan alışveriş yapmayı seviyor,
ayrıca çocukların kıyafetlerini katlamayı da seviyor.
Böylece ekoseliler ekoselilerle diye ayırmıyoruz.
Yardım almasaydım, çocuklar çok daha özensiz giyinirdi.
Alison'un isteyeceği şeyleri
Rob'a hatırlatmaya çalışıyorum.
Benden David kreşe başladığında mutlaka
evden taşınmasını sağlamamı istedi.
Buradan çok fazla uzak olmayan, eşimin her zaman
taşınmayı hayal ettiği türden bir semtte bir ev satın aldım.
Rob'un o evi alması büyük bir işti.
Ev çok muhteşem ve yardıma ihtiyacı var.
Mahvetmesine izin veremeyiz.
Beni bu kutuda asla bulamayacaksın.
"Yani Rob bir yol ayrımında.
Hep bir ayağı geçmişte, bir ayağı da gelecekte yaşamış."
Demek ki bugünü yaşamıyor.
Tüm bunların gitmesi gerek.
Hepsinden kurtulmalıyız,
bunu annene yıllar önce söylemiştim.
Bundan nefret ediyorum.
Alison'ın ölümü hepimizin hayatında
kocaman bir boşluk bıraktı.
Onun istediği ve yapabileceğimiz tek şey ise
yola devam etmek.
Sanki Rob'u Alison'ın adına görevlendiriyormuşum gibi hissediyorum.
İnanıyorum ki o her neredeyse,
birisinin eşine göz kulak olacağından
emin olmak için Muhteşem Beşli'yi gönderdi.
"Rob bir yeni ev partisi veriyor."
Yeni ev partilerine bayılırım!
"Herkese hayatının yeni bölümünü kendine güven ve tarz ile karşılamaya
hazır olduğunu göstermek istiyor."
Pekâlâ, görevimiz şöyle:
"Bir süredir karanlıktaydı
ama artık gün ışığını içeri almaya hazır."
- Evet! - Jonathan bu işi sevdi.
Aman Tanrım!
BİRİNCİ GÜN, İLAHİ MÜDAHALE
Çocuklar, geldik! Ne hoş ve küçük bir ev.
Çok şirin.
Bu evden mi taşınıyor?
Merhaba kızım.
Merhaba!
Merhaba, Rob?
- Hey! - İçeri gelin.
- Girebilir miyiz? - Elbette.
- Memnun oldum. - Selam.
Ben Rob Elrod, memnun oldum.
- Ben Bobby. - Selam Bobby, ben Rob.
- Sen Vincent'sın, sen David. - Çak!
- Selam, ben Tan. Memnun oldum. - Tan, memnun oldum.
Sana sarılabilir miyim?
Evet, selam, nasılsın?
Çok şirinsin.
Bu saç rengini özlemişim.
Demek eski ev burası?
Evet, burası eski ev.
Toplanma işi nasıl gidiyor, bitti mi yoksa...
Devam ediyoruz, hâlâ biraz daha var.
O zaman burayı dağıtsak
-sorun olmaz. -Dağıtın! -Serbestsiniz. -Harika.
Her yerde enstrüman olmasına bayıldım, arada çocuklarla çalıyor musun?
Arada sırada oturtup bir şeyler çaldırıyorum.
Ne kadar güzel grafik tişörtlerin var.
Çok şirin.
- Merhaba. - Evet.
Kıyafetleri katlıyorsun.
Evet, katlıyorum.
Kendiminkileri katlıyorum.
Komik çünkü hepsi oraya tıkıştırılmış durumda
çünkü Alison'ın tarafını artık kullanmıyorum.
Gitarı sevdim.
Enstrüman çalmayı severim.
Bu güzel.
Çak!
-Burada hiçbir şey yok demek... -Hayır, hiç. Sanırım bir tanesinde yedek çarşaflar olabilir.
- Tamam. - Bu nedir?
- Alison'ın bazı eski... - Tamam.
Bunlar Alison'ın tişörtleri mi?
Evet, bu çekmecelerin çoğu boş çünkü ben Alison'ın yerini...
...almak istemedim.
Bunun aptalca olduğunu ve burada olsa "Seni aptal, eşyalarını
buraya koysana." derdi.
Bu evin her yanında Alison'ı görüyorum.
İki yıl geçmiş olsa da "Eşimin kullandığı alandan
kurtulmak istiyorum." demek nasıldır düşünemiyorum.
Ama kendi adına tekrar mutlu olmak istiyorsa
bunu yapması gerekiyor.
Yatakta bile hâlâ kendi tarafımda uyuyorum.
Garip bir durum. Hayır, anlıyorum.
- Bu ne? - Babanın kahvaltıdan anladığı bu mu?
Hayır, sabahları her zaman bunu yiyoruz.
- Kahvaltınız bu. - Sabahları hep bunu mu yiyorsunuz?
Yani küçük hazır kahvaltılık sandviçler.
Direkt yüzüme fener doğrultulmasına bayılırım.
Tüm kusurlarımı göz önüne serer.
Bekle, şu konser biletlerini buldum.
- Evet. - Demek ikiniz bir sürü konsere
- gittiniz. - Bir sürü konsere gittik.
Çok iyi müzik yapamam ama severim,
bir nevi enerji almak için konserlere giderim.
Üzerimdeki negatif enerjiyi çeker
- ve sonrasında tazelenmiş hissederim. - Vay be.
Velociraptor'lar etrafta böyle zıplar.
Hadi sen de yap, onu taklit et.
Sen de yapmak ister misin? Deli gibi mi görünüyor?
Hayır, teşekkürler.
Ben ağırbaşlı biriyim der gibi.
Ağırbaşlıyım, pas geçeceğim.
Öz saygın biraz fazla yüksek.
Söylesene, hayatın sabahları nasıldır?
Kalkarsın ve sonra neler olur?
Buraya gelirim, diş ipi kullanır ve dişlerimi fırçalarım.
- O saatte diş ipi mi kullanırsın? - Evet.
- Aslında bu... - Diş etlerine bakayım.
Aman Tanrım! Son derece pembe ve sağlıklılar.
Elimden geldiğince bakarım.
- Deniyorum. - O zaman...
- Fırçalıyorum ve... - Peki sonra?
Sonra da...
- Bana yaklaş, iyicene yaklaş. - Tamam.
Sanki şey yapmak istiyoruz gibi...
Ne kadar yakınlaşsak azdır!
O zaman... biz.
- Zamanı geldi... - Söylediğin her şey
Charlie Brown'daki öğretmeni hatırlatıyor
çünkü kollarında çok güvende gibiyim.
Hatta ben...
Sen ne söylüyordun?
Sadece bizden bahsediyordum... o kadar.
Sadece bizden mi bahsediyordun?
Bir prenses olabilir miyim?
Prenses mi? Elbette olabilirsin.
- Şunu almalıyım. - Tamam.
- Bak sen bir... - Sen bir prensessin.
Evet.
Bunlardan bahset.
Hiçbir zaman erkenci biri olmadım.
Sabah saat yedi gibi kalktıklarında
onlara pratik bir şeyler veririm,
böylece hazırlanmak için biraz vaktim olur.
Sonra onları hazırlarım.
Mac 'N Cheese favorilerinden biri. O ve sosisli sandviç.
Yapamıyorum, daha fazla çeşit sunmayı deniyorum
- ama bir süredir böyle. - Yavaş yavaş evrilsinler istiyorsun.
Neticede hep birlikte bir öğün yemek yiyebilmeyi istiyorum.
Buradaki ocağın gerçekten hoş ve temiz.
Evet, öyle.
Epey temiz biri gibisin ama bunun sebebi temiz tutman değil,
- kullanmaman. - Pek kullanılmıyor.
Bu, biraz daha paslanmış ve yıpranmış.
Sanki kontrolü kaybetmiş gibisin.
Öyle, birçok şeyi beklemeye almış gibi hissediyorum.
Alison ve ben arkadaşlarımızı davet edip
farklı yemekler hazırlamayı severdik.
- Biftekler... - Eğlenmeyi seviyordunuz.
Eğlenmeyi severdik.
Son iki buçuk yıldır hiç yapmadım.
Arkadaşlarımızın birçoğu gelmiyor. Gelenler de
Alison'ı
hissediyor, bu onlar için neredeyse daha moral bozucu oluyor.
- Anladım. - Eğlenceli bir etkinlik olsa bile.
Hafta sonu yeni ev partisi veriyorum.
Yani sevdiğin şey misafir ağırlamak.
- Seviyorsun. - Evin tekrar dolduğunu
görmek için sabırsızım.
Güzel.
Çarpışan araba yarışı, seyredin...
Bu tehlikeliydi, hadi tekrar yapalım.
Bu güzel bir fotoğrafmış.
O fotoğrafı severim.
Peki neden henüz paketlenmedi?
Bu eşyaların bir kısmına henüz bakamadım...
Söylemek yapmaktan kolay.
Her tarafta eski anıları deşip duruyorum.
Dolabın birindeki eşyaları çıkarmaya çalışıyordum, dedim ki;
"Bu çocuk kitabı neymiş böyle?"
Bunu yaptığını fark etmemiştim.
Bu David ve Vincent için bir hediye;
annenizin size okuduğu bir kitap, sizi seviyorum.
Evet.
İşte,
her sayfada çocuklar için kitabı okuyan sesi duyuluyor.
Büyüyor ve uzuyorsun.
Eşine saygı duyman anlaşılır bir şey
ama eşinin yokluğunu hissettiren anılar
kafanda
- tekrar tekrar mı canlanıyor? - Evet, kesinlikle biraz böyle.
Son iki buçuk yıldır devam etmeyi kesinlikle istiyorum
ama hep beni yavaşlatan, durup hissettirdiği duygularla
baş etmemi gerektiren
tümseklerle karşılaşıyorum. Kaçamıyorum, durmam gerekiyor.
Bunu çözüp devam etmem gerekiyor.
Bu evden ayrılma sebebin bu mu?
Biraz da bu.
Yanlış anlamayın, burada büyüleyici anılarım var ama bu
eşimin planının bir parçası.
Çocukların oynayabileceği daha fazla çocuk olan,
daha genç bir mahallede yeni bir ev almamı istedi.
Bunun gibi bir şey.
- Çok hoş. - Planın parçası yani.
Planın bir parçası, evet.
Arabanı kullanabilir miyim?
Elbette, istersen.
Tabii kaskını da takabilir miyim?
-Olur. -Tamam. Sorun değil.
Tamam.
İşte böyle.
Bir dahakine arabayı kullanmak için tamamen hazırım.
Korkuma ne oldu bilmiyorum. Oğlun bana bunu gösteriyordu. Bana...
...çalmayı bilip bilmediğimi sordu.
Bunu ne zaman aldın?
Bir iki yıl önce,
çalmayı öğrenme niyetindeydim.
Alison ile konuştuğumuz bir şey de çocuklara nihayet
spor ve müzik dersleri aldırmaktı.
Müzik derslerine başladıklarında
belki ben de eşlik ederim diyordum.
Böylece Elrod Aile Orkestrası'nı oluşturabiliriz.
Kesinlikle Hanson'ı alabiliriz.
"Mmm-bop",
tüm gün.
Bu daha fazla tozlanmasın artık.
Hey, Rob!
Hemen şu.
Selam!
- Selam! - Hey Susan.
Şuna bak.
Mllet, bu Alison'ın annesi Susan.
Belli oluyor, çok benziyorsunuz.
Peki bu partinin yapılacağı
yeni evi ne zaman görebileceğiz?
Siz ne zaman hazır olursanız.
Ben çocukları götürürüm.
Nereye gideceğiz? Anneannenizin evine gideceğiz.
Anneanneye gideceğiz.
Evet.
Arabayı çalıştır.
Hadi gidelim buradan.
Güzel bir bölge.
Çıkmaz sokaktaki birinci ev, grili olan.
Muhteşem.
- Bu inanılmaz. - Harika bir de bahçen var.
- Bu harika. - Hadi girelim.
Eve geldik.
Büyük bir merdiven boşluğu.
- Podyum yürüyüşü için güzel bir alan. - Krallara layık.
Alison merdivenli bir ev istiyordu.
Bu ev muhteşem.
Burası ana yatak odası.
- Güzelmiş. - Teşekkür ederim.
Bu ev kocaman.
Bayıldım, hiç battal boy yatağın
sığacağı bir odam olmamıştı.
Buraya koymak için gidip battal boy yatak alasım var.
Evet, sanırım sana battal boy bir yatak alacağım.
Bunun için fazlasıyla alan olduğu kesin.
Hadi devam edelim.
Buna yetecek kıyafetin var mı?
Öğreneceğiz.
Danny seni yerleştirecek.
İşte böyle.
Omuzlarını yukarı kaldır.
Bir dahakine. Şimdi baba konuşması geliyor.
Siz çocuklar, orada sessiz olun.
Bitirdik.
Pekâlâ...
Çocukların ve hayatın hakkında
daha fazlasını keşfetmek
olağanüstüydü.
Alison'ın anılarını bulduğum
o inanılmaz eşyaların
çocuklar için saklanması
gerektiğini düşünüyorum.
Ama onları, anıları yeniden canlandırmak istediğinde
gidebileceğin o küçük güzel evlerinde
sakla.
Bu konuda çok heyecanlıyım.
Buna, yardıma ihtiyacım var. Ve iyi ki buradasınız.
- Burada olduğunuz için çok mutluyum. - Biz de.
Çok heyecanlıyım.
İKİNCİ GÜN, ROB'U UYANDIRMAK
MUHTEŞEM BEŞLİ'NİN ÇATI KATI KANSAS CITY, MISSOURI
Rob, son birkaç yıldır çok fazla şey yaşamış.
Onu bu durumdan çıkaracak, nasıl biri olabileceğini
ona gösterecek birine ihtiyacı var.
Onu yeni bir ev yaratma stresinden
kurtarmak istiyorum.
Bence Rob'un en çok yardıma ihtiyaç duyduğu konu
hayatını normal bir rutin ile tekrar rayına oturtmak.
Bu yüzden evin onlar için işlevsel olmasını sağlarsak
bunun etkisi büyük olacaktır.
Rob çocuklara yemek hazırlayacak yeterli vakte
sahip olmadığını söylüyor.
Oysa akşam yemeğini ailece yemek,
Rob ve Alison için
çok önemliymiş.
Oğullarına yemek pişirme fikri onu heyecanlandırsın istiyorum.
Rob'un, hayattan tekrar zevk almanın
normal olduğunu
fark etmesini sağlayabileceğimizi biliyorum.
Sevdiği kişi fiziksel olarak
burada olmasa da.
Bu korkunç trajediye rağmen,
sevinç duyabileceğiniz küçük anlar vardır.
Üstümüze vazife olmasa da
küçük bir parça sevinç yaratabilirsek
adım adım ilerleyebilir ve sadece kendin için değil,
sana güvenen kişiler için de kendini gösterebilirsin.
Bu mutluluğun sana göre ne olduğunu bilemem.
Sadece buna ihtiyacın olduğunu söyleyebilirim.
- Hadi şu kedicikleri toplayalım. - Hadi gel.
Alışverişe hazır mısınız?
Gidelim.
Gir bakalım Davis.
Merhaba!
Selam!
Tanrım! Ne kadar şirinsin sen.
Merhaba Rob, nasılsın?
- Seni görmek güzel. - Beni her gördüğünde de
- ne kadar şirin olduğumu söyle. - Ne kadar şirinsin sen!
- Öyle miyim? - Evet.
- Peki, alışveriş için hazır mısın? - Hazırım.
- Daha önce buraya geldin mi? - Şok edici ama hayır.
Ben çocuklara bakıp
- size destek olayım o zaman. - Evet, lütfen.
- Bu arada çocuklar harika olmuşlar. - Büyükanneleri.
"Ben yaptım." diyeceğini sanmıştım.
Zaten harika görünüyorlar ama sana
tek başına nasıl sürdürebileceğini göstereceğim.
Buraya gel, şuna bir bakalım.
Sevdin mi?
Selam, iyi vakit geçiriyor musun?
- Alışverişe yardım etsene. - Tamam.
Aslında çoktan birkaç kıyafete baktık.
Baktınız mı?
- Evet. - Bana kafa mı tutuyorsun?
Belki başka bir program daha yaparız,
sen erkekleri giydirirsin, ben çocukları.
Sadece bir düşünce.
Evet, çocuklar için
harika giysileri olduğu için H&M'e gelmek mantıklı.
Renk hikâyesi dediğim şeyi zaten düşünmüşler.
Çocuklara
hatta Karamo'ya bak.
Renk hikâyeleri basit, hep mavi.
Bu gömleği başka bir mavi gömlekle
veya beyazla değiştirmek
çok kolay olur.
Geri kalan renkler de süper basit olsun.
Çocuklara yeni bir şey alman gerektiğinde
mavi, beyaz ya da yeşil rengi seç.
Takım yapması gerçekten kolay renklerden vazgeçme.
Rob için anlaşılması kolay.
Tek yapması gereken
bu renk hikâyesine uyan şeyler almak.
Böylece her sabah çocukları giydirmek kolaylaşacaktır. Onu görünmez yaptım.
Bunu babacığın buldu.
Aferin.
Senin tarzına gelirsek,
bugün giydiklerini seviyor musun?
Bilirsin, sanki 15 yıl öncesinde
ama daha yaşlı gibiyim.
Hâlâ aynı tarzda giyiniyor gibiyim.
Pek ilerleyebildiğim
söylenemez.
İçinde harika hissetmediğin bir şeyi neden giyiyorsun?
Doğru. Rob, hazır mısın?
- Kesinlikle. - Harika, gel ve bana göster.
İşte böyle. Güzel.
Gömleğe bayıldım, ayakkabılara da.
Bu kotu giymekte biraz tereddüt ettim ama görünüşünü sevdim.
Üzerinde harika durmuşlar.
- Üzerine yapışmıyor ama dar kesim. - Doğru.
Biraz daha rahat bir tarz olsun dersen,
dolabından bir ceket alabilir,
hızlı bir değişim yapabilirsin.
Daha da rahat olsun istersen,
hoş bir akşam yemeği yerine konsere gidiyorsan
başka bir ceket giyebilirsin.
Daha havalı hissettirir ve çok da ağır kaçmaz.
Böyle iyi mi?
Evet, gerçekten hoş.
- Güzel. - Hallettik.
Daha önce hiç EJ'ye gelmiş miydin?
Hayır ama çok duymuştum. Burada olduğum için çok heyecanlıyım.
Bu senin hayatın sonuçta.
Aşçıları, restoranda olmayı seviyorsun.
- Hey, Anthony. - Ve çok yakında şurada duran
bu adamı da seveceksin.
Şef, iyi arkadaşım Rob ile tanış.
Rob, memnun oldum.
Benim için bir zevk Şef.
Siz Brisket'le ve EJ'de yaptığınız yemeklerle ünlüsünüz.
Ama insanların beklemeyeceği tek şey
şu an hazırlanmakta olan bu güzel, sihirli şey.
Bu bizim kabak güvecimiz. Başlıca yemeklerimizden biri oldu.
Rob'un yemek konusunda seçici sayılabilecek
iki küçük oğlu var.
Eşimle tanıştığımda, üç çocuğu vardı.
Yemek konusunda klasik birer çocuktular.
Mac 'N Cheese, sosisli ve ramen yiyorlardı.
Şef olduğumda "Artık farklı bir şey deneyeceğiz." dedim. Onlara hep kendim yemeyeceğim şeyi size de vermem diyorum.
Yemekler
nostalji barındırabilir.
Vincent
ve Davis'in bunu
deneyimlemesini istiyorum.
Ve bunu sıfırdan bir şey yaparak kolayca başaracağız.
Çocuklarınız bunu hatırlayacaktır. Anne babamın benim için
mikrodalgaya koyup tekrar ısıttığı bir şeyi hatırlamam.
Ama babamın barbeküde
biftek pişirmesini hatırlıyorum.
Meyve suyunu emen şu bisküvilere bakın.
Hemen yiyebilirim.
Sonra üstünü
parmesan ile kaplıyoruz.
Anladım.
Sonra da fırına koyup
on dakika pişiriyoruz.
Vay canına.
Herkes yemek yapabilir.
Rob nasıl yapıldığını zaten bilen birisi
ama ona basitleştirebileceğini göstermek istiyorum.
Böyle fokurdadığında, yemek için tam olarak hazır demektir.
Bu gerçekten çok sıcak.
Evet, bir saniye burada bekleyeceğim.
Üstünden al biraz.
Mükemmel.
-Bunlar ne, biliyor musun? -Balık kroket. Balık kroket yapıyoruz. Bu Mahi Mahi balığı.
Son derece yağsız, pullu ve beyaz bir balıktır.
Sağlıklı sayılabilecek bir yemek.
Kıtırlık için
ekmek kırıntısı yerine
daha sağlıklı ve farklı bir şey kullanmak
ve lezzetini artırmak istedim.
- Avustralya fındığına aşina mısın? - Severim.
Çok hoş ufalanır, balık kroket veya diğer kızartmaların yüzeyine
çıtırlık verirler. Üstelik ekmek kullanmadan.
Bunları toz haline getirmeden pürüzlü tarafıyla
biraz dövebilirsen, istediğimiz kıvamı yakalayabiliriz.
Tamam.
Aferin sana.
Karamo egzersizine benziyor,
"Tüm öfkenizi dışa vurun."
Mükemmel, bunları buraya boşaltıyoruz.
Baharat olarak
biraz limon biberi ekliyoruz.
Çok güzel.
Ve işte kıtırımız hazır.
Şimdi üstüne koymak için
Avustralya fındığı lazım.
Peki nasıl yapacağız?
Sevgili dostumuz yumurta ile.
Şunlardan bir iki tane alabilirsin.
Yıkama kabına koy.
Diğer elin kuru kalsın. Suya batır.
Üzerini olabildiğince kapla.
Cidden, bu çocuklarının yapabileceği bir şey değil mi?
Mükemmel.
Şimdi birini buraya alıyoruz.
Babalarını mikrodalgayla hatırlamalarını hiç istemem.
Değil mi ama?
İşte alt tarafları hafiften
kahverengileşmeye başladı bile.
Güzel.
Hazır.
- Hey. - Hey, hey.
Etrafı dağıttık ve işte hazırız.
Denemek ister misin?
Tamam.
Nasıl, beğendin mi?
İyiymiş.
Bu gerçekten lezzetli.
Sevindim.
Bunların tadı. Daha fazla istiyorum.
Şu an eski mahallende olduğumuzu anlamışsındır.
Eski ortam.
- Hemen şuradaki evde büyüdüm. - Bir dakika, ne?
Önünde bayraklar olan mı?
Evet, ben o evde büyüdüm.
Bu mahalleden taşınmak
nasıl bir duygu?
Köklerin burada.
Öyle.
En iyi arkadaşlarımdan bazıları hâlâ burada
ama şu an sahip olduğumuz hayatta yol almaya hazır sayılırım.
Üzerinde yüz olan güzel ağaçları severim.
- Biraz boş gibi sanki? - Evet.
Hey, bulamadığım bir iki çorabı
daha buldum.
Anlaşılan daha sık toz almalıymışım.
Beni sonra yargılarsın.
Bu, o vefat etmeden ne kadar önce çekildi?
Yaklaşık iki buçuk ay önce.
Biz ayaktaydık ama o ayakta duramıyordu. Bir resim için ayakta durmayı çok istiyordu.
Biz de ayaktaymış gibi görünsün diye
onu şu ağaca doğru yasladık.
Özellikle bu parkı çok severdi.
Ona tatlı park derdi.
Adı bu değil ama o tatlı park derdi.
Çocuklar oraya gitmeyi hâlâ seviyor.
Bu yoldan aşağı ne zaman yürüsek, bu ağacı görüyorum ve hemen
o ana dönüyorum.
İçeri girip evi boş görmek
beni tahminimden de çok etkiledi.
Tüm bunların en kötü yanı
çocukları büyürken göremeyecek olması.
Tüm bu yaşananların
en kötü tarafı bu.
Burada kanepe olmadığını görünce
Alison'un hasta yatağının yine burada olduğunu düşündüm.
Alison böyle hatırlamamı istemezdi.
Onu hiç unutmak istemediğin belli.
Senin istediğin, bu acının
her gün ön planda olmaması.
Tek istediğim
çocukların bir gün büyüdüklerinde...
annelerinin...
...bu hayatın tadını sonuna kadar çıkardığını bilmeleri.
- Bunları buldum. - Evet.
Bir fikri vardı;
çocukların katılamayacağı doğum günü partileri için
bu kartları yazmayı düşünmüştü. "Harika bir fikir." dedik.
Orada olamayacağını bile bile kartı önüne koyuyor,
çocuklarına not yazmak için
kalemi alıyorsun.
Yani, aslında onun için
bu kartları yazmak
inanılmaz derecede zordu.
18 yılın tamamı için,
evlendiklerinde tebrik kartı falan gibi
kart hazırlamayı düşündük ama çok zor olacaktı.
Kalemi bıraktı ve "Şu an yapamam." dedi.
Onun için öyle zordu ki ben...
O çok güçlü biriydi.
İşte burada,
"Kardeşine karşı nazik ol."
Bunu hepsine yazmış
çünkü Davis'in Vincent'a zalimce davranmasından çok korkuyordu.
Aslında bunu Vincent'ın defterine yazmalıydı.
Ben de tam
yanlış bir fikre kapılmış demek üzereydim.
Yanlış çocuğu seçti ama...
Şimdi o benim meleğim.
Hayat böyle işte,
olabildiğince uzun yaşamak istiyorum
ama onu tekrar göreceğim gün için de heyecanlıyım.
Mor holü özlemeyeceğim.
Sarılalım mı?
Alison'ın ailesinin
onun için hazırladığı bir kartpostal bulduk.
Son kemoterapi seansı olduğunu düşündüğümüz zaman yazılmış.
Öyle olmadığını bildiğim için bunu görmek
beni çok öfkelendiriyor.
ÜÇÜNCÜ GÜN, GÜN IŞIĞINA İZİN VERMEK
Burası neresi?
Kimin evine gidiyoruz?
Burası bir ev ama güzel bir ev.
Güzel bir ev.
Ayakkabılarıma âşığım.
- Ve herkesin bilmesini istiyorum. - Hoş ayakkabılar.
Turuncu renkteler.
- Hadi gel. - Tamam.
Aman Tanrım!
Hey!
- Rob, bu Johnny. Johnny, bu Rob. - Memnun oldum.
- Vay canına. - Basçı olduğunu duydum.
Hayır, bir gün bas çalmaya hevesleneceğimi umuyorum.
Evindeyken
müziğin hayatında
büyük bir yer kapladığını gördüm.
Canlı müzik dinlemeyi çok severdik.
Evde müzik dinlemeyi ve düzenli olarak dans partilerini
- severdik. - Evet.
Konu şu ki seni müzik öğrenebileceğin ve keyif alabileceğin bir yere
getirmek istedim.
Hem bu çocuklarına da aktarabileceğin bir şey.
Böylece onların çocukları da müziğin tadına varabilir.
Hep mutluyuz diye düşünüyorum
ama kesinlikle arada sırada kötü şeyler de oluyor.
Olumsuzluklar yaşaman normal.
Zaman geçer ve iyileşmeye başlarsın.
Gün geçtikçe
olumsuz şeylere daha az, olumlu şeylere ise
daha fazla odaklanacaksın.
Çünkü ancak bu şekilde iyileşebilirsin.
Onun için de bir basın var mı?
Evet, işte şurada.
Evet, şimdi tam bir
- müzik dersi alacaksın. - Tanrım!
- Hissediyor musun? - Yani ne kadar kötü olduğumu
herkes görecek...
Hayır!
Burası olumlu bir alan.
Şuna bak, gerçek doğanı bulmuş gibisin.
Evet.
Bu alanı Elrod ailesinin
ilk single'ı nasıl olurdu sorusuna
cevap bulmak için kullanacağız.
Anlıyor musun?
Bence öncelikle
daha kolay şeylerle başlayalım.
Biliyorsun, bas daha ziyade
- davul gibidir. - Evet.
Bunda da perdeler var
ama daha çok ritimle ilgili.
Yani bütün şarkının temeli gibiyiz.
Tamam mı?
Hadi büyük ve şişman olan telle,
'E' teliyle başlayalım.
Evet, sadece bir ritim uydur.
Ben de yukarıdaki telleri çalacağım
böylece doğaçlama bir şeyler yapacağız.
İşte böyle.
Tamam, bekle.
Bu teli çaldığında, bu sana neyi anımsatıyor?
Alison'ı düşünüyorum, aklıma o geliverdi.
O küçük bir hippiydi.
Evet.
Tam onun kişiliği, düzenli olarak
- belimden kucaklardı. - Güzel.
Ona âşıktım. Bana o gün
ne göstereceğini, ne yapacağını bilmezdim hiç,
bugün nasıl bir eğlence olacak acaba derdim.
Evet, çok hoş.
O zaman farklı bir ritme ihtiyacın var.
Telleri fazla değiştirme.
Sadece 'E'de kal.
Eğlenceli, mutlu, acayip bir ritim düşün.
İşte böyle.
Rob, hayatının yeni aşamasına
geçiş yapıyor.
Ve beklenen bu aşamanın mutluluk
ve güzel anılarla dolu olması. Bunu anladığını,
istediğini
ve olmasını sağlayacağını düşünüyorum.
Bluegrass müzisyenleri sandığımdan daha sıkıymış.
- Başaracağız... - Başaracaksın, sen başaracaksın.
Kapıyı açar mısın Davis? Sağ ol.
- Selam çocuklar! - Merhaba.
- Haftan nasıl geçiyor? - Harika.
Hadi gel.
Otursana.
- Tamam. - Selam çocuklar.
- Tamam. - Tamam Rob.
- Evet. - Sakalı gerçekten severim.
Pek de bayılmadığım şey ise
bu.
Bu saçın
- yüzüne düşmesini sevmiyorum. - Tamam.
Bana göre sanki
bu biraz aşağı sarkıyor gibi, bu da sarkıyor.
Yani sarkan çok fazla şey var.
Biraz yukarı kaldırmak istiyorum.
Sakalından başlayalım diyorum,
sonra saçını yıkayacağım ve keseceğim.
- Hadi başlayalım. - Haydi.
- Çok fazla saç var. - Şu saçlara bak.
Hey bıyığını unutma.
Bıyığı unutmam dostum.
Saçını yıkayalım.
Tamam.
Gerçekten dene, saçını yıkarken
o ana odaklan.
Kafanda parmaklarını hissetmenin nasıl olduğunu düşün.
Kafa derindeki çer çöpten kurtulduğunu düşün.
Bu kafanın içinden çıkıp vücuduna bakmanın bir yolu sadece.
Ve bu, sinir sistemimiz için çok iyileştiricidir.
Gözlerini kapa ve rahatla.
Rob'u dinginleşmeye ve tıraş olurken
kendiyle temas kurmaya
teşvik etmek istiyorum. Böylece içsel gücü artacak
ve bu süreci huzurlu ve mutlu bir şekilde atlatabilecek.
Şimdi şu saçını kesmeye başlayalım.
Bu saç çok şirin oldu.
Seni de görebiliyorum bıdık.
Şu minik şirin surata bakın.
Onlara kaslarını göster.
Vay!
Spora gidiyor, belli.
Çok güçlü.
Etrafta bu iki ufaklık varken kim depresyona girer ki?
Aslında,
bu olabiliyor.
- Hep oluyor. - Haklısın, oluyor.
Bazen depresyonun içinde felç geçirirsin...
Yüzde yüz.
Çok mükemmel ifade ettin.
Üvey babam kanserdi
ve annemle 60'ıncı
evlilik yıl dönümlerinde vefat etti.
Takip eden sene ise anneme, üçüncü evre yumurtalık kanseri
teşhisi kondu.
Ne kadar kötü olacağından habersizdik.
Kanseri atlatalı dört yıl oldu.
Peş peşe bu tip şeyler yaşayınca,
annemi kaybetme korkusu sardı.
Üvey babamın ölüşünü seyrettim.
Ve bu yüzden
gerçekten büyük bir depresyona girdim.
Yataktan çıkmıyor, postalarıma bakmıyordum.
- Çalışmayı bırakmıştım. - İnsan işlevsizleşiyor.
Şu anki Jonathan değildim.
Hiç alakam yoktu.
Bir kayıp yaşadın
ve hayatımızın bu bölümünde
biraz sevgi lazım.
Çünkü iki yıl uzun bir zaman değil, özellikle de çocuk büyütüyorsan.
Hep yas sürecini
beklemeye almışım gibi hissettim,
sanki buna sonra dönerim, şimdi çocukları hazırlamalıyım
falan gibi.
Bu Alison'la da konuştuğumuz bir şeydi.
Yani
sadece durup yas tutmam
mümkün değil, hayatımı beklemeye alamam.
Bazısı hayat boyu sürecek...
- Alışmak. - Alışmak.
Alışacaksın da.
Bence...
Biz bazı şeyleri kutulara koymayı seviyoruz.
Paketleyip hoş bir kurdele bağlamayı istiyoruz
ama ne yazık ki kanser, sıkıntılar ve kayıplarla ortada ne kutu kalıyor
ne de kurdele.
Bunun "Bununla böyle başa çıkarsın." gibi hazır bir cevabı da yok.
Bilirsiniz...
Biliyorum...
Birinin kemoterapi sürecini izlemenin, birini sevmenin
ve bir sağlık ekibi tarafından ona
hastalığı yenemeyeceği, öleceği söylendiğinde
gözlerindeki o korkuyu görmenin
nasıl bir şey olduğunu
biliyorum.
Onun gözlerine bakıyorsunuz ve bildiğini biliyorsunuz,
bunu yenmenin bir yolu yok.
Benim açımdan, yaşananların ağırlığını tek oturuşta kaldıramadığımı
biliyorum çünkü bu beni güçsüz düşürürdü.
- Doğru. - Spora ve yogaya başlama
sebebim de bu.
Kendi ufak ufak kontrol etmeye çalışıyorum.
Gecenin sonunda kendime vakit ayırırım. Çocukları yatırır
ve dışarıda arka verandada oturur,
bir süreliğine sanki içimi dökerim.
Son zamanlarda pek yapmıyorum ama...
Kucak?
Onun için çok önemli olan
bir şeyi kaybetmiş.
Ve bunu büyük bir incelikle yapmış
çünkü ben üvey babamın ölümünü seyrederken o kadar ince değildim.
Kendime çok haksızlık etmiştim.
Ve o beni fazlasıyla şaşırttı.
Ne kadar iyi görünüyorsun, değil mi?
Şaşırtıcı değil misin?
Bayıldım.
Harika görünüyorsun.
Çekil karşımdan, müthiş görünüyorsun.
Bayıldım.
Hiç topuklu ayakkabı giyen bir adama tıraş olmuş muydun? İlkti galiba.
Evet, ilkti desem yeridir.
DÖRDÜNCÜ GÜN, EV KALBİNİN ATTIĞI YERDİR
- İyi vakit geçirdin mi? - Evet.
Beklediğin gibi miydi?
Beklediğimden de fazlasıydı.
Tamam, hadi gidelim.
Selam!
- Merhaba! - Şu saça bakın!
-Çok iyi görünüyorsun. -Bayıldım. Vay canına! Saçın çok hoş olmuş.
İçeri gel.
Tanrım, hazır mısın?
Sabırsızlanıyorum.
Vay be.
Vay canına!
Bu inanılmaz.
CANLI KONSER, ELROD VE OĞULLARI OLATHE, KANSAS
Tırabzanların bazılarını boyadık.
Daha iyi bir mimari hava yaratmak için koyu renk.
Şu şömine!
Burada bazı büyük değişiklikler görüyorum.
Bu mimari özellikler zaten vardı
ama her şeyi yumuşak, hoş bir griye boyadık.
Şömineyi ve buradaki şu şeyi vurgulamak istedim.
Dört lamba ekledim.
- Lambalar çok hoş. - Havalı, değil mi?
Mutfak.
Vay canına! İyi bir iş çıkaracağınızdan emindim
ama bu inanılmaz.
Sence oğlanlar bunu sevecek mi?
- Bence şaşkına dönecekler. - Daha fazlasına hazır mısın?
- Evet. - Evet mi?
Ebeveyn odası.
Battal boy bir yatak istiyordun.
Vay!
Vay be!
TV'ni buraya koydum,
evin babası burada dinlenip rahatlayabilir.
- Evet. - Televizyon seyredersin.
Ya da oğlanlarla birlikte seyredersiniz.
Çocukların resimlerine bayıldım.
Bu çok hoş.
Düzenli olarak buraya yığılmayı düşünüyorum.
Bayıldım.
- Maskülen, birkaç da feminen dokunuş var. - Hadi uzan.
İşte böyle Jonathan, şimdi bizim anımız geldi.
Nasıl da kolayca tam yerine uzanıyor.
Buraya gel.
TV tavanda, harika olacağı aklına gelmedi, değil mi?
Aslında...
...eski evi toparlarken
sana...
- Tamam. - ...anılarını saklayabileceğin
çok özel bir köşe
yapmak istediğimi söylemiştim.
Tanrım!
Ve tüm o kartlar...
...hani
kardeşine karşı nazik ol diyen.
Ve ben de bunu yaptım.
Aman Tanrım!
Kendi el yazısıyla
yaptırdım.
Bu çok güzel.
Vay canına, inanılmaz!
Çok teşekkür ederim. Çok hoş.
Pekâlâ,
uyandın diyelim.
Doğuştan muhteşem bir yüze sahipsin, ne yapalım.
- Böyle kalkıyorsun. - Böyle kalkıyorsun.
Yüzünü burada yıkamak istersen bu harika bir temizleyicidir.
Bu da duşun için harika bir temizleyici.
Bu üç briyantini veriyorum. Oğlanların saçını şekillendirirsin.
Deneme yap ve neyi sevdiğini belirle. Ben olsam gelir,
saçını biraz ıslatırım.
Sadece parmaklarınla, çılgınca olması gerekmiyor.
Sonra sadece ufak bir miktar köpük kullanırdım.
Ufak bir miktar yeter de artar bile.
Saçın ıslakken bundan biraz sürmezsen
gün boyu durmadan yüzüne düşer gibime geliyor.
Sadece parmaklarını kullan.
Yanlar arkaya doğru.
- Şu arka kısmı öne doğru. - Anladım.
Çok kolay.
Bu senin daha keyifli bir hâlin gibi.
- Beğendim. - Öyle mi?
Basit ve...
...beni daha da hoş yaptı.
Öyle, değil mi?
Peki, al şunu.
- Tanrım! - Biliyorum.
Bu bizim anımız, eğlenceli bir an.
Baksanıza, bas gitarın tellerini bile yenilemişsiniz.
Bir şey daha var.
- Beğendin mi? - Beğendim.
Çocuklar için küçük bir klavye aldım.
Ufak bir de davul setimiz var.
Misafirlerinin ve oğlanların müziğin hayatının
bir parçası olacağını mutlaka görmelerini istiyorum.
Bu gece çalmanı istiyorum.
Harika olması gerekmiyor.
Elrod Aile Orkestrası'nın ilk konseri.
Elrod ve Oğulları'nın ilk sahnesi bugün.
Bu senin yeni başlangıcın.
Evet, kesinlikle.
Her şey sırayla.
Süper düzenli bir dolap.
- Evet. - Birkaç görünüm sunmak istedim.
İlk önce senin için aldıklarımı göstereyim.
- Çizgili kıyafetlerle aran nasıl? - Kesinlikle severim.
Sonra da,
sana deri bir ceket aldım.
Motorcu ceketini severim. Sadece bir tişört ve kot giyiyorsan
bunu üzerine at, daha havalı görünürsün.
Denemeye hazır mısın?
Evet, çok heyecanlıyım.
Evet, hayır, hadi salla.
Sana önceden bahsettiğim şu hafiften sıkıştırma işini yapacağım.
Sen bana aldırma.
Bir düğme atladın.
- Evet. - İster misin?
Görünüşe göre bugünkü gösteriyi herkes görmek istiyor.
Muhteşem görünüyorsun.
Selam, hadi dışarı gel.
- Cekete bayıldım. - Güzelmiş.
Evet, babacık.
Onu The Eagle'a götürüyorum.
- Göz teması. - Çok iyi görünüyorsun.
Hâlâ havalı bir baba gibi, çok da genç işi durmuyor.
Kot sade bir tarzda,
çok fazla sırıtan bir şey yok.
Yani bu gardrobu yıllarca kullanabilir.
Kendini daha iyi hissediyor musun?
İki seviye çıkmış gibiyim,
sanki zeminden çatı katına çıkmışım gibi.
- Evet. - Böyle hissediyorum...
Bir sonrakinde bu hissin daha da artacak.
Denemeye hazır mısın?
Buraya üstün çıplak olarak
- gelirsen kızmayız, söz. - Sadece bir papyon.
Hadi bir bakalım. Tamam.
Çocuklar, hazır mısınız?
Evet!
Gel hadi.
Yakışıklı babacık.
- Podyum yürüyüşü yap. - Sevdim.
- Evet. - Rahat ve seçkin.
Belirgin manşetleri sevdim.
Taş gibi baba lazım mı?
Şu taş gibi babaya bakın.
Bununla ister rahat, ister şık bir yere gidebilirsin.
Bir randevu ya da çocuklarla takılırken giymek için harika.
Bunu giyebileceğin bir sürü yer var. Sadece günlük değil.
- Bizimle biraz otursana. - Tabii.
Gel bize katıl.
Bunun hakkında ne düşünüyorsun?
Bu görünüme bayıldım, böyle...
...kendinden emin olmayı sevdim.
Ne kadar güvensiz olduğumu fark etmemiştim.
Umurumda değilmiş gibi elime geçeni giyiyordum.
Şimdi önemsiyorum.
Ve bu gece gösterine hazırlanırken
kot giy, üzerine bir tişört giyebilirsin. Burası senin evin, rahat ol.
Boğucu hissetmeni istemem.
Bu gece ilk yemeğini oğlanlarla yemelisin.
Durumu anlayıp "Burası artık bizim evimiz." diyecekleri
o küçük anın tadını çıkar.
Bu... yepyeni bir sayfa olacak.
Bunu Alison ile birlikte üç yıl önce planladığınızı söyledin.
Evet.
Ben ve oğlanlar için atmamı istediği son adım
mutlu ve keyifli bir hayat sürmemizdi.
Artık bunu yapabiliriz.
Her biriniz
bana
neşe verdiniz...
...ve inanılmaz bir hafta yaşattınız.
Kendimi harika hissediyorum
ve ileriye bakmaya,
hayata atılmaya ve eğlenmeye hazırım.
Size çok teşekkür ederim çocuklar. Çok teşekkürler.
Tamam, seni seviyoruz.
Bir kucaklama daha, ayakta tam bir kucaklama olsun.
Teşekkürler çocuklar.
Bu geceyi sade geçir.
- Hoşça kal. - Hoşça kal.
Güle güle, teşekkürler.
YENİ ROB, HAYATI DOLU DOLU YAŞIYOR
- Bunlar oldu mu? - Evet.
Deneyebilir miyim?
Sana bir tabak yapayım mı?
Balık kroket.
Tanrım, çok gevrek bir kokuları var.
Tamam, bu güveçte kabak.
İnanılmaz.
Ağzını uzun süre kapalı tutuyorsa iyidir.
Jonathan sessizse, yemek iyi demektir.
Hadi yapalım çocuklar.
Bunun için teşekkürler Ant. Harika.
- Pekâlâ çocuklar, hazır mıyız? - Karşınızda Elrod ve Oğulları.
- Hayır. - Hayır Bru-bru.
Hayır Bru-bru.
Bruley.
Çok şirin.
Doğrusu, onun için yaptığım saç kesimi
- muhteşem. - Evet, çok iyi.
Tamam, çocukları doyurmak için hazırım.
- Moshi çubuğu hazırlıyor. - Güzel.
Geliyorum.
Vay! Çocuklar eve gelmiş.
Susan da burada.
Ona bak. İçeri gelin.
Hey Rob, geliyoruz.
Hey çocuklar, şirin görünüyorsunuz.
Hoş görünüyorsun.
- Selam. - Sen de.
- Harika görünüyorsun. - Teşekkür ederim.
Muhteşem, sıcak pembe kıyafete değinmezsem
dikkatsizlik etmiş olurum.
Sen sevdin mi Tanny? Bu Tanny onaylı mı?
Bu cesur bir seçim.
Yeni evi görmek ister misiniz?
Yeni bir yemek odamız var.
Susan benim elbise dolabımı çalmış gibi.
Eski kanepeler nerede?
Kimin umurunda?
Şuna bakın, aile orkestramız Elrod ve Oğulları için.
Bayıldım.
Evet, oğlanlar benimle müzik yapmaya başlayacak.
Ne?
Alison'ın hatıralarına bak.
Saklamak için iyi bir yer, değil mi?
Ayrıca...
....çocukların kartlarını hatırladın mı?
Her birine bunu yazmıştı.
Bu kendi el yazısı.
Evet.
Size söylüyorum.
- Çocuklar. - Ne?
Burada annenizin anısını yaşatmayı sürdürmek için kullanacağımız şeyler var.
Bunu bilmiyordum.
Olabildiğince gerçek ve kişisel olmasını istedim.
Hepsinin tek bir yerde olması ne güzel.
Öylece tüm eve dağılmış hâlde değil.
Saygını göstermek için çok düzeyli bir yöntem.
Hayatına devam ettiğinde ve yeni bir kız arkadaşı, karısı olunca
çocuklar ve onun için, ihtiyaç duyunca bakacakları özel bir köşe.
Balık gerçekten iyi olmuş.
Rob.
Yeni görünümüne bayıldım. Yeni saçın, kıyafetlerin.
Bence bu hayatında...
...yeni bir başlangıç olacak.
Alison da çok sevinirdi, biliyorum.
O da sevinirdi.
Aslında etrafta tüm bunları
seyrediyor.
- Evet. - Her zaman.
- Bence bu olsun. - Bunu mu beğendin?
- Evet. - Bu havalı bir gömlek.
Tamam.
Çocuklarını nasıl giydireceğine dair bir kural yok.
Eğlenceli olsun, çocuklarını giydir gitsin. Artık elimde bu var, ben yapabilirim, onlar benim çocuklarım, onlara ben bakabilirim deme
Biraz şundan alalım.
Buraya gel Davis.
İşte oldu.
Sanırım saçına el kremi sürmüş olabilir.
Gerçekten mi? Muhteşem.
Evet, öyle yaptı.
Tamam.
Dans ediyorum.
Hayır, daha fazlasına gerek yok.
Tamam.
Bu gece için siyah kot giyeceğim.
Bu çok zahmetsiz bir dolap,
çok basit ve genel anlamda
çok natürel.
Yere bu kadar yakın olmayı seviyorum.
- Üzerindeki renge bayıldım. - Bizim gibi adamlarda renk seçimi zor.
Nasıl da iyi görünüyor.
- Evet, gerçekten çarpıcı. - Çok daha genç duruyor.
En önemli tarafı da
çok daha genç görünüyor.
Panomda duran resimdeki adamın aynı kişi olduğuna inanamıyorum.
Bıyığını düzeltmesine bakın.
Bunu sen mi öğrettin Johnny?
Evet.
Kapıyı aç.
- Tanrım, şu yakışıklıya bakın. - İçeri gelin.
Hey Max! Şuna bak.
Hey Sawnsai.
Tanrım, ağlayabilirim.
- Ağlayacak mısın? - Çok iyi görünüyorsun!
Nasıl gidiyor dostum?
Selam anne.
Tanrım, çok yakışıklı olmuş.
Evi turlamaya hazır mısınız?
Tanrım,
şuna bak.
Onu, ailesi ve arkadaşlarıyla birlikte
bu mutluluğu paylaşırken görmek çok hoş.
Çok güzel.
O çok yakışıklı değil mi?
- Gerçekten öyle görünüyor... - Teşekkür ederim, teşekkürler.
Anne onayladı.
Sakalını sevdi Johnny.
Evet sevdi.
Baksana dokundu, gerçekten çok mutlu oldu.
Sevgi.
Bak, bunların ikisini de çıkaracağız.
Mutlaka üzerinde görmeliyim.
Yani ne sıklıkta arkadaşlarının önünde giyinirsin ki?
Hey!
Bunun için Tan'e minnettarız.
Tan için.
Tan!
Bu çok tatlıydı.
Geldiğiniz için hepinize teşekkür ederim.
Bunun fazlasıyla parçası olduğunuzu bilmenizi isterim.
Alison'ın tedavisi boyunca tüm yaptıklarınız;
sonrasında ben tüm o duygularla savaşırken bana yardım etmeniz.
Gerçekten yanımdaydınız ve bundan sonra da öyle olmanızı
istiyorum.
Geri gelin
ve keyfini çıkarın. Yeni anılar yaratıp çok eğlenelim.
O zaman, geleceğin şerefine.
Ve Alison'ın.
Şerefe millet.
Şerefe.
Rob'un iyi bir kalbi var.
Çok hassas, sevgi ve mutluluk dolu.
Herkesin o adamı yeniden görmesini sağlamaya hazır.
Alison yedi yıl boyunca hayatımdaydı.
Bana bir aile verdi, evlendik
ve beni harika bir insan yaptı. Beni temizledi desek yeridir.
Sanki Muhteşem Beşli bir hafta boyunca
Alison'ın yerini almış gibi oldu.
Benim için...
...çok önemliler.
Çok şey yaptılar.
Yeterince teşekkür edebilmem mümkün değil.
Karanlıktan ışığa geçişe.
Evet.
ALLISON ELROD'UN ANISINA
GÖĞÜS KANSERİ MÜDAHALESİ HAKKINDA BİLGİ İÇİN, CANCER.ORG ADRESİNİ ZİYARET EDİN
Mutfakta canlılık mı istiyorsun?
Zıt renkleri kullandığından emin ol.
Tezgâhın açık renkse dolaplar koyu olsun.
Ben tezgahta açık rengi severim, bakışları yukarı çeker
ve alanı daha büyük gösterir.
Öyle olmasa bile.